Ба гузориши агентҳои хабаррасонии Аҳли Байт (а) — Абно — Муассисаи пажӯҳишии фарҳангии инқилоби исломӣ ба муносибати шаҳодат ва ташйеъи пешвои шаҳиди инқилоби исломӣ, Ҳазрати Оятуллоҳи Узмо Сайид Алӣ Хоменеӣ (қуддасаллоҳу нафсаҳуз-закия) ёдномаи «Имоми муҷоҳиди шаҳид»-ро дар баргирандаи ёддоштҳое аз шахсиятҳои маъруфи илмӣ, сиёсӣ, фарҳангӣ ва низомӣ таҳия кардааст, ки дар расонаи пешвои шаҳид мунташир хоҳад шуд. Он чи дар идома меояд, ёддошти Сайид Аббос Арағчӣ, вазири умури хориҷа аст, ки бо унвони «Мероси шаҳомат; ёдгори андешаи Сайид Алӣ Хоменеӣ дар сиёсати хориҷӣ» мунташир шудааст.
«Он гоҳ ки таърих дар бозгаштҳои сарнавиштсоз дар ҷустуҷӯи номҳое барои сабти шаҳомати истодагарии як миллат бармеояд, ба қоматҳое мерасад, ки на танҳо замонаи хеш, балки уфуқҳои ояндаро низ дарнавардидаанд. Пешвои шаҳид Оятуллоҳ Сайид Алӣ Хоменеӣ (разавонуллоҳу таъоло алайҳ) аз насли ҳамон қуллаҳои устувор аст; шахсияте, ки дар солҳои раҳбарии хеш, дипломосияро аз сатҳи муносибатҳои сарди қудрат ва амалҳои маҳзан идоравӣ, ба мартабае аз маъно, ҳувият ва рисолати тамаддунӣ арҷгузорӣ кард ва сиёсати хориҷиро ба забони гӯёи киромати як миллат табдил сохт.
Таҷрубаҳои душвори солҳои охир, ки бо таҳмили ду ҷанги таҷовузкории Амрико ва режими сионистӣ алайҳи кишвари азизамон ҳамроҳ буд, ба равшанӣ нишон дод, ки дипломосия дар нуқоти урҷуъи таърихӣ, на танҳо воситаи танзими муносибатҳо, балки оинае аз ҳувият ва иродаи миллӣ аст. Меросе, ки аз пешвои шаҳид дар арсаи сиёсати хориҷӣ бар ҷой монда, дақиқан аз ҳамин ҷинс аст; ривояте зинда аз пайванди байни иззати миллӣ, ҳикмати сиёсӣ ва маслаҳатсанҷии оқилона, ки дар миёни амвожи пуртӯлоби таҳрим, фишор, таҳдид ва ҷанг ҷойгоҳе мумтоз барои Ҷумҳурии Исломии Эрон муяссар кардааст.
Ин сармоя пеш аз ҳама бар асли бунёдини истиқлол устувор аст; истиқлоле, ки на ба маънии инзиво, балки ба мафҳуми ҳузуре фаъол, таъсиргузор ва дар айни ҳол ғайривобаста дар низоми байналмилал таъриф мешавад. Дар ин манзумаи фикрӣ, дипломосия замоне маъно меёбад, ки миллат худро мавзӯъи таъаммул бидонад, на воситаи муомила. Аз ин рӯ, сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Исломӣ ҳамеша кӯшидааст, ки бо ҳифзи хатти сурхи ҳувиятӣ, боби гуфтугӯро бо ҷаҳон мафтуҳ нигоҳ дорад.
Мероси эшон фаротар аз чаҳорчӯбҳои танги назарияҳои таксонии воқеъгароёна ё либералӣ, бар бунёде устувор ва амиқ аз ҳувияти исломӣ-эронӣ устувор аст; бунёде, ки дар он манофеи миллӣ дар амтидоди арзишҳо таъриф мешавад, на дар тазод бо онҳо. Дар ин чаҳорчӯб, тавлиди ормонгароӣ бо воқеъбиноӣ аз хусусиятҳои бунёдини ин мактаби фикрӣ аст; зеро низоми байналмилал арсаи тазоҳуми манофеъ аст, аммо набуди ормон, дипломосияро ба муомилае беҷон ва беҳақиқат фуруд меорад.
Your Comment